♥       P3achPu...'s profile«-- ..·.¸¸·´¯`·.¸¸.Caram...PhotosBlogGuestbookMore Tools Help

Blog


    April 10

    ....

    เด็กน้อยคนหนึ่ง...มีความใฝ่ฝัน อยากจะเป็นนักวิ่งทีมชาติ
    ทุกๆวัน เขาพยายามที่จะวิ่ง
    และพยายามทำเวลาให้ดีขึ้น...
    วันแล้ว วันเล่า...ยิ่งนานวันเท่าไร
    เด็กน้อยทำเวลาได้ดีขึ้นเรื่อยๆ...
    จนได้รับคัดเลือกเป็นนักวิ่งเยาวชน
    แต่แล้ว...วันแข่งก็มาถึง
    เด็กน้อยยิ้มรับการแข่งขัน โดยไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
    เขาวิ่งสุดกำลัง...
    จนสามารถวิ่งนำผู้เข้าแข่งขันทุกคน...
    แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!!!
    เด็กน้อยวิ่งเกินกำลังของตัวเอง...เพราะคิดเพียงแค่ว่า อยากจะชนะเลิศเท่านั้น
    เขาวิ่ง...จนขาไร้เรี่ยวแรง และล้มลงอย่างหนัก
    และแล้วผลที่ออกมา...เขาแพ้ในที่สุด
     
    เขาตัดสินใจ...ทิ้งการวิ่งที่เขารัก
    เพียงเพราะเขาไม่ได้รับชัยชนะ ในครั้งนั้น...
     
    เขาเกลียดการวิ่ง...
    เขาเก็บตัว อยู่แต่ในห้องของเขา
    ด้วยความรู้สึกท้อแท้ และหมดหวัง ในการวิ่ง
     
    และแล้ววันหนึ่ง...
    เด็กน้อยรู้สึกอยากเดินเล่นขึ้นมา...
    จึงเดินทอดน่องไปเรื่อยๆ คิดถึงสิ่งต่างๆที่ผ่านมา
    ทำไมเราต้องเศร้าขนาดนี้???
    ทั้งๆที่การวิ่ง...ก็ไม่ใช่ทุกอย่างสำหรับเขา
    ทำไมกัน!!!
    เด็กน้อย เดินผ่านสนามแข่งอีกครั้ง...
    เขาได้แต่มองเพื่อนๆซ้อมวิ่งกันอย่างสนุกสนาน
    และเกิดความรู้สึกแปลกๆขึ้นมาในใจ...
    "ทำไม"เราถึงอยากวิ่งนะ!!!
    ทั้งๆที่เราเลือกที่จะทิ้งมันไปแล้วแท้ๆ
    เพียงเพราะเราผิดหวังจากผลการแข่งงั้นหรอ???
    จุดประสงค์ของเราตั้งแต่แรก...คือการเป็นนักวิ่งทีมชาติ
    เรารักในการวิ่งมาตั้งแต่เด็กๆ
    จุดประสงค์ของเรา ไม่ใช่เพียงเพื่อชนะ
    แต่มันคือ"การได้วิ่ง"'งั้นหรอ
     
    เด็กน้อยไม่รู้ใจตัวเอง...จนวันที่เขาได้กลับมาเจอสิ่งเดิมๆอีกครั้ง
    ถึงได้รู้...ว่าตัวเองไม่ได้เกลียดการวิ่ง
    แต่...ผิดหวังกับผลที่ได้รับมาเท่านั้น
     
    "การวิ่งไม่ใช่ทุกอย่างสำหรับเขา...
    แต่ ทุกลมหายใจของเขา
    ทุกความสุขของเขา คือการได้วิ่ง"
     
    Ps.ขอบคุณใครบางคนที่ทำให้รู้
    ไม่คิดเลยนะ ว่าจะมีคนที่คิดแบบนี้อยู่
    มีแต่คนบอกให้เราลืมมันไปซะ...
    แต่ นาย...กลับบอกให้เราเลือกที่จะเดินต่อไป
    แปลกจริงๆนะ^^
    มุมมองแบบนั้นน่ะ...ไม่มีใครมองแบบนั้นเลย
    ขอบคุณที่ทำให้มั่นใจ
     
    อาจจะไม่อยากวิ่ง...เพียงเพราะผิดหวังกับผลที่ได้รับ
    แต่คงหลอกตัวเองไม่ได้ตลอดไป...
    ตลอดเวลาที่ผ่านมา...
    อาจจะพยายามหยุดวิ่ง และหาสิ่งอื่นที่ดีกว่า
    แต่มันไม่มีทาง...เพราะยังไง
    สิ่งที่เรารักไม่ใช่ผลที่ได้รับ!!!
    แต่ คือการได้วิ่ง
     
    ถึงแพ้...ก็ได้ชื่อว่าเป็นนักวิ่ง
     
     
     

    Comments (3)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    小西wrote:
    路过~~~
    Aug. 23
    สู้ต่อไปนะคะ
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    ตอบช้าไปนิด ไม่ว่ากันนะจ๊ะ ^^
    ยินดีที่ได้รุจักค่ะ
    July 1
    “ LiN ”wrote:
    ใครกันน๊า ที่พีชหมายถึง
    มะใช้หลินแน่นอน อิอิ
    เอาเป้นว่า สู้ๆละกัน
    อย่าคิดมากนะค่า
    สงกานนี้ไปเล่นน้ำที่ไหนเอ่ย
    เล่นเผื่อหลินด้วยน๊า
    Apr. 11

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://p3achpuff.spaces.live.com/blog/cns!4AAB27B34C849AA2!2531.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None